چگونه سرعت مبارزاتی خود را افزایش دهیم؟

علاوه بر مهارت و دقت ، سرعت نقش بسیار کلیدی و مهمی در ورزشهای رزمی دارد . این مثال کافیست که شما در نظر داشته باشید در مبارزه ای دو مبارز هم رده روبروی هم قرار میگیرند و علیرغم اینکه هر دو استراتژی مبارزه و توانایی مبارزه نزدیکی دارند آن شخصی نهایتا پیروز میدان است که علیرغم اجرای اصولی تکنیک سرعت بالاتری داشته باشد.

با فراگیری و تمرین ۷ مرحله سرعت در هنرهای رزمی، فواید تمرینات افزایش یافته و مهارت‌های ما در رقابت و دفاع شخصی بهبود می‌یابد. برای موفقیت در یک رقابت و یا اجراء به موقع دفاع شخصی، سرعت حائز اهمیت است. تنها فرق بین بردن یا باختن در یک برخورد فیزیکی، بیش از هر چیز دیگر، عکس‌العمل سریع می‌باشد.

بهترین روش قطعی برای دستیابی به کلیدهای سرعت در هنرهای رزمی، سیستم آموزشی حلقه سرعت Speed Loop است. سیستم آموزشی دور سرعت برای مجزا کردن، تغییر دادن، به حداکثر رساندن، و هماهنگ کردن ۷ ویژگی سرعت به‌شرح ذیل در هنرهای رزمی طراحی شده است:

مرحله اول (سرعت دیدن)

● عکس‌العمل‌های بصری (بینائی): یکی از روش‌های آموزشی است که توانائی تشخیص فرصت‌ها و شناخت حرکات بعدی را افزایش می‌دهد. واکنش‌های بصری این امکان را به ما می‌دهد که حرکات را با دقت و اطمینان بیشتری شناسائی و پیگیری کنیم و با تشخیص و تغییر به موقع، نسبت به آن عکس‌العمل یا واکنش نشان دهیم. در هنرهای رزمی، واکنش‌های بصری در طول رقابت‌های طولانی به‌کار می‌رود. به‌علاوه، این واکنش‌ها برای موفقیت ورزشکاران جهانی در تمامی رقابت‌های ورزشی از اهمیت به‌سزائی برخوردار است.

مرحله دوم : (سرعت عصبی حس لامسه)

● عکس‌العمل‌های لمسی (لامسه‌ای) از دیگر روش‌های آموزشی است که واکنش‌های لمسی را بهبود می‌بخشد. حس لامسه به مرور زمان با تمرین کردن افزایش می‌یابد و در نتیجه می‌توان جهت یا مسیر نیروی بدنی حریف را سریعاً تشخیص داد. در هنگام مبارزه با رقیب خود باید هر حرکت او را پیش‌بینی کنیم. اکثر پیکارها و رقابت‌های تنگاتنگ به پایان می‌رسد، پس بایستی خود را بیش از پیش آماده نمائید تا برتری نسبی خود را با حریف به اثبات برسانید.

مرحله سوم : (سرعت شنیدن و تشخیص صدا)

● عکس‌العمل‌های شنیداری واکنش‌های شنیداری با تقویت مهارت‌های شنیدن بهبود می‌یابد. عکس‌العمل سریع به آنچه می‌شنویم از اهمیت بالائی برخوردار است. وقتی مجبوریم در مقابل چندین مهاجم از خود دفاع کنیم احتمالاً بیش از دیدن فرد مهاجم، صدای آن را می‌شنویم. اگر تا به حال مبارزه در تاریکی یا دید کم را تجربه کرده باشید، به اهمیت این ویژگی پی خواهید برد.

مرحله چهارم : (سرعت انطباق پذیری با شرایط)

● سرعت انطباق (تغییر یا تنظیم) این بخش، توانائی ذهنی برای انتخاب سریع و واکنش مناسب و دقیق در پاسخگوئی به یک حمله یا موقعیت را افزایش می‌ دهد. باید توانائی خود، در انتخاب سریع مؤثرترین حرکات در هر لحظه از مبارزه را تقویت کنید. سرعت انطباق بسیار بالا، به عکس‌العمل‌های ما اجازه می‌دهد تا روند انتخاب حرکات، به‌طور خودکار انجام شود. با آموزش این بخش یاد می‌گیریم سریع، دقیق و بدون فکر عکس‌العمل نشان دهیم.

مرحله پنجم : (سرعت اجرا و بموقع حرکات)

● سرعت در اجراء (شروع حمله) به محض اینکه روش مناسبی را برای شروع حمله انتخاب کردید. باید آرامش خود را حفظ کنید. منظور چگونگی سرعت حرکت شما نیست بلکه به این معنی است که چطور خیلی زود به آنجائی برسید که ارزش داشته باشد. ممکن است حمله شما در جریان مسابقه سرعت مناسبی داشته باشد اما عدم شروع به موقع از این فرصت عملاً سبب کاهش شدید شانس شما در رسیدن به نتیجه مورد نظر خواهد شد .

مرحله ششم : (سرعت در انتقال و جابجایی)

● سرعت در حرکت : توانائی انتقال سریع همه یا بخشی از بدن، از مکانی به مکان دیگر است (که در کاراته به آن ساباکی می‌گویند). سرعتی است که بیشتر توسط عامه مردم در سطح گسترده تشخیص داده می‌شود. میزان وزن بدن و نیز تاریخ منقبض و ریلکس شدن ماهیچه‌ها، علاوه بر عوامل ژنتیکی از جمله عواملی هستند که به تشخیص و تعیین سرعت حرکت در شخص کمک خواهند کرد. نگران سرعت خود نباشید. سرعت کاربردی و عملی خود را بهبود ببخشید و در یادگیری آن تمرکز کافی داشته باشید. سرعتی که در غلبه کردن و تحت کنترل درآوردن حریف بارها و بارها به شما کمک می‌کند.

مرحله هفتم : (سرعت تغییر جهت وتغییر تکنیک)

● سرعت تغییر (اصلاح) در طول مدت آموزش، یقین حاصل کنید. به تمریناتی می‌پردازید که سرعت تغییر را تقویت می‌کند. سرعت تغییر، دربرگیرنده توانائی تغییر سریع جهت‌ها در کانون حرکت و در اصل، کنترل تعادل و غلبه بر سستی و رخوت است. با تسلط بر مکانیک بدن، می‌توانید در لحظه مناسب حرکت خود را متوقف کنید؛ احتمالاً به این خاطر که ممکن است حرکت اشتباهی را انجام داده‌اید.

علاوه بر این هفت کلید، باید تمرینات مانعی (بازدارنده) سرعت را در آموزش خود، جهت افزایش سرعت بگنجانید. منظور این است که بتوانید زمان واکنش حریف را در برابر حملات، به‌طور مؤثری کاهش دهید. داشتن مهارت‌های مناسب در این زمینه، سبب افزایش توانائی‌ ما برای گیج‌ کردن، از حرکت انداختن، و شکست دادن رقیب می‌شود. با تمرکز بر روی بهبود هر یک از بخش‌های جداگانهٔ سرعت، یادگیری مؤثر و مفیدتر خواهد بود. این مهم شما را در دستیابی به سرعت بالاتر و عکس‌العمل نشان دادن در کوتاه‌ترین زمان ممکن یاری می‌کند.

با نام و یاد خداوند متعال صحبتم را آغار میکنم که نام او آرامش دهنده دل های ناآرام است.

اگر سعی دارید که یک کاراته کای قدرتمند بشید باید در کنار تمرین مداوم به نکات اخلاقی-معنوی که در کاراته نهفته است توجه کامل داشته باشید.کاراته نه تنها انسان را از لحاظ جسمانی قدرتمند و شاداب میکند بلکه بعد روحانی هم دارد یعنی اینکه کم کم به انسان راه و رسم افتادگی و فروتنی را می آموزد.همان طوری که احترام به فرد ارشدتر در کلاس الزامی است و باید رعایت شود،احترام به اطرافیان هم در وجود انسان نهادینه میشود،یک کاراته کای با اخلاق اما ضعیف خیلی برتر و قوی تر است نسبت به یک کاراته کای بی اخلاق اما قوی،چون خوش اخلاقی کاراته کای اولی باعث پیروزیش میشود و بد اخلاقی یا بهتر بگویم بی بهره بودن کاراته کای دومی باعث شکست و بی انگیزگیش خواهد شد،خودم بارها کاراته کارانی را دیده ام که غرور و بی اخلاقیشان باعث شده تا از کاراته فاصله بگیرند چرا که اگر در مسابقه ای شکست میخوردند یا کسی را از خودشان بهتر میدیدند باعث میشد تا تلاش را کنار و حسادت را شروع کنند حسادت هم که باعث هلاکت آدم های ناتوان میشود.فروتنی اساس و بنیان کاراته یا هر ورزش دیگریست!موفق و پیروز باشید در پناه خداوند متعال و بلند مرتبه.

تعاریف کاراته

سی زا - seiza

طریقه گره زدن کمربند

طریقه تا کردن لباس کاراته (گی)

هنر رزمي کاراته آن چیزی نبوده است که به تصور برخی ، به صورت خودجوش و در اثر ابتکارات فردی بنیانگذاران آن ، پدید آمده باشد . تاریخچه ای هنر اصیل که امروز دیگر نمی توان حتی سایه ای از آن را دید ، بیانگر این مطلب است که این هنر ، اصالت خود را از تجربه مردانی گرفته است که در چین ، هنر رزم را فرا گرفتند . در واقع کلمه کاراته که امروزه عرف شده است شاید خود نوعی بازی با کلمات باشد و شاید بتوان گفت که کاراته در حقیقت ، از جزیی هنر به نام (( رزم )) گرفته شده که از گذشته های بسیار دور ، در خدمت بشر بوده است . در مورد کاراته می توان گفت که این هنر ، برخلاف تصورات و مطابق تاریخ ، ارتباطی به ژاپنی ها ندارد و ژاپنی ها حتی بارها این هنر را به تمسخر گرفته و آن را هنری پست و کفرآمیز می خوانده اند . در حقیقت کاراته با ورود به ژاپن اگر تضعیف نشده باشد ، حداقل دچار افت و خیزهای فراوانی شده و به جز مواردی معدود که اساتید لایقی به آن خدمت کرده اند بسیار دچار آسیب شده و شاید اصلا منتقل نشده باشد.

معنی کاراته
کاراته به زبان اوکیناوایی یعنی دست خالی که به آن (( تودو )) یا (( دست تانگ )) نیز می گفتند . اصیل ترین مکان هایی که بر سر این هنر رقابت شدید داشته اند دو شهر (( شوری )) و (( ناها )) بودند که هنر به جا مانده از آنها به نام (( شورینه )) و (( ناهاته )) معروف شده است .

زادگاه ورزش کاراته
مطلب مشخص این است که کاراته از چین ، آغاز گردید و به وسیله اساتیدی که این هنر را از چینی ها آموختند ، کاراته نامگذاری گردیده است . در اثر اشغال اوکیناوا توسط دولت چین این جزیره کوچک خراج گذار چین گردید و به خاطر توافق چین و ژاپن ، ژاپنی ها نیز هر از چند گاهی به انجا سرک کشیده به تجارت یا بهتر می توان گفت به چپاول مردم مشغول می شدند . این امر باعث شد که بذرهای هنر رزم در اوکیناوا توسط مردی به نام (( یارا )) پاشیده شود . در واقع می توان گفت کاراته – البته نه با این اسم – به وسیله او بنیان گذاشته شده است .

 

تاریخچه کاراته در ایران:
هنر رزمی کاراته در سال 1342 وارد ایران شد. بنیانگذار کاراته در ایران آقای فرهاد وارسته هستند و اولین نفری که در کشورمان توانست موفق به اخذ کمربند مشکی گردد آقای مرتضی کاتوزیان بود که در خرداد سال 1349 به این امر نائل گردید. کاراته با سبکهای کان ذن ریو. شوتوکان. وادوریو. در ایران شروع به کار کرد ولی به تدریج سبکها گسترش یافت بطوریکه هم اکنون 47 سبک به طور رسمی در ایران فعالیت میکنند. درسال 1351 آکادمی کاراته به عنوان اولین باشگاه رسمی کاراته در ایران کار خود را به صورت منسجم آغاز کرده است. در سال 1352 برای اولین بار تیم کاراته کشورمان شکل گرفت که با هزینه شخصی به دومین دوره مسابقات جهانی که در پاریس برگزار می شد اعزام گردید و موفق به کسب مدال برز کومیته تیمی و عنوان پنجمی این دوره از مسابقات شد. در سال 1353 فدراسیون کاراته ایران شکل گرفت که مسئولیت آن از سوی سازمان ورزش آن زمان به آقای فرهاد وارسته واگذار گردید. امروزه فدراسیون کاراته متولی امور مربوط به سبکهای آزاد کاراته نیز هست که به دو شکل رینگی و غیر رینگی فعالیت می نماید.

. کاراته با سبک کان ذن ریو در سال 1344 وارد ایران شد. دکتر فرهاد وارسته این ورزش را در ایران بنیان نهاد و آن را در یک زیرزمین 40 متری در خیابان بهار شمالی که متعلق به پدرش بود با 5-6 نفر علاقمند آغاز نمود. به علت عدم شناخت مقامات ورزش ایران از کاراته توجه زیادی به این ورزش صورت نگرفت و هیچ گونه امکاناتی از جمله سالن تمرین مناسب در اختیار علاقمندان این ورزش جدید قرار نگرفت.
پس از چندی تمرین در آن زیرزمین 40 متری، باشگاه گارد واقع در سید خندان میعادگاه کاراته کاها شد که تعدادشان به 17 نفر رسیده بود. هوای 15 درجه زیر صفر در زمستان و سالن بدون شیشه ، دوش و رختکن هم برای کاراته کاهای علاقمند غنیمتی بود ولی باشگاه گاردهم مدتی بعد تعطیل شد.
حداکثر درجه کاراته در آن زمان کمربند سبز بود. اولین همراهان کاراته در سال های اولیه عبارت بودند از دکتر علوی مقدم، دکتر داریوش امینی، اصلانی، احمد وقایع نگار ، فرزان فغانی ، محمدرضا نصرتیان ، هوشنگ اتحاد و مرتضی کاتو زیان ، کاتوزیان در جمع شاگردان اولیه کاراته نخستین کسی بود که کمربند سیاه را در ایران به کمر بست. پس از دو سال آواره گی، سالن مشت زنی استادیوم امجدیه (سالن فعلی فدراسیون معلولین و جانبازان ورزشگاه شهید شیرودی) نخستین منزلگاه دولتی کاراته بود. اما به علت کمبود جا و نبودن امکانات کافی ، اختلافات و دعواهایی بین مشت زنان و کاراته کاها در این سالن پدید آمد و سرانجام موجب شد تا دکتر وارسته شاگردان خود را به زیر زمینی دیگر این بار در امیر آباد منتقل کند. در سال 1346 آنها به باشگاه پهلوی سابق نقل مکان کردند. در خلال این سالها یکی دو نمایش کاراته در اماکن مختلف اجرا شد، از جمله برای ارتشیان و فرماندهان آنها که به عظمت این ورزش پی ببرند. آذر شیروانی اولین کاراته کای زن ایران بود که در این زمان تمرینات خود را آغاز نمود. کاتوزیان در خرداد 1349 موفق به دریافت کمربند مشکی شد و زمستان همان سال هوشنگ اتحاد هم کمربند مشکی دریافت نمود. در این سال در باشگاه آتش نشانی واقع در میدان حسن آباد، ماشین چیان هم کاراته تعلیم می داد. علیرضا احسانی ، اکبر گلکار ، اکبر محمدی بقا، فریبرز نوروزی ، احمد نژند و یوسف شیرزاد از جمله شاگردان وی بودند.
در سال 1351 آکادمی کاراته ایران در خیابان عبده سابق روبروی خیابان دکتر فاطمی تشکیل شد و به عنوان اولین باشگاه رسمی کشور کار خود را آغاز کرد. در همین سال محمدعلی شریفی با کمربند سیاه دان یک شوتوکان به ایران آمد و با موافقت مسئولین آکادمی رسماً آموزش شوتوکان را آغاز نمود. در سال 1972 تیم ملی کاراته ایران متشکل از محمد اتحاد، فرخ مشفق، جمشید سلیمی، محمدرضا نصرتیان و میردامادی با هدایت فرهاد وارسته به مسابقات جهانی پاریس اعزام شد و به مقام پنجم جهان دست یافت. در همین سال اولین کرسی نایب رئیسی کاراته جهان به ایران تعلق گرفت. در سال 1352 اولین مسابقه انفرادی قهرمانی کشور در سالن هفتم تیر فعلی بین سبکهای وادوریو، شوتوکان و کان ذن ریو برگزار شد و هوشنگ اتحاد به مقام اول دست یافت. فرخ مشفق و کیارش سلیمی هم در مکان های دوم و سوم قرار گرفتند.
 

آکادمی کاراته ایران در سال 1352 از خیابان عبده به خیابان شهید مطهری فعلی نقل مکان کرد و انجمن های کان ذن ریو، وادوریو و شوتوکان فضا و امکانات بیشتری برای فعالیت پیدا کردند. در این سال باشگاههای دیگری هم در تهران تاسیس شد از جمله در فلکه دوم تهرانپارس و سالن ورزشی استادیوم فرحناز سابق که علیرضا احسانی در آن تمرین می داد و باشگاه تخت جمشید که اندکی بعد توسط جمشید سلیمی راه اندازی شد.
کاراته برای اولین بار در سال 1353 از محدوده تهران خارج شد و شهر شیراز اولین شهرستانی بود که کاراته و سبک کان ذن ریو در آن استارت خورد. به تدریج کاراته در استان ها و شهرستان های دیگر ریشه دواند و گنبد کاووس، اصفهان، مشهد، تبریز، اراک، کرمان، ساری، کرمانشاه و ارومیه صاحب کاراته شدند.
در سال 1353 اتفاق مهم دیگری هم افتاد و آن تاسیس فدراسیون کاراته توسط سازمان ورزش وقت بود. ریاست این فدراسیون به فرهاد وارسته واگذار گردید. در این سال تیم ایران با ترکیب اتحاد ، سلیمی ، مشفق ، کیارش دیلمی ، نصرتیان ، استکانچی ، همایون طبسی، فرزان فغانی و مهدی شیرازی جهت شرکت در یک تورنمنت سه جانبه راهی سوئد شد. در این رقابت ها تیم ایران موفق شد تیم های سوئد و دانمارک را شکست دهد.
در سال 1354 مسابقات قهرمانی «تیمی» کشور با شرکت کلیه سبک های شوتوکان، کان ذن ریو و وادیوریو در تهران برگزار شد. در این رقابت ها آکادمی کاراته سکوهای اول و دوم را تصاحب کرد و تیم دانشگاه تهران سوم شد.
در سال 1355 مسابقات قهرمانی اروپا با حضور 14 تیم اروپایی و تیم ایران در تهران برگزار شد و یک طلای انفرادی توسط معصومی و دو برنز توسط سلیمی و مشفق به دست آمد. اما در رقابت های تیمی، در دور اول مغلوب فرانسه شدیم و خیلی زود از دور رقابت ها کنار رفتیم.
در سال 1977 تیم ملی کاراته ایران با ترکیب فرخ مشفق (کاپیتان)، جمشید سلیمی، محمد آرین خو، علیرضا احسانی، داریوش نبی، مرتضی البرزی و محمود شیرازی با مربیگری فرهاد وارسته در چهارمین دوره مسابقات جهانی که در توکیو برگزار می شد، شرکت کرد. تیم ایران در رشته کومیته تیمی پس از گذشتن از سد تیم های ایالات متحده، هند و اسپانیا به طور مشترک به همراه فرانسه سوم شد.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی ، ورزشهای رزمی بخصوص کاراته دوران رکورد طولانی را سپری نمودند ولی با توجه دوباره به این ورزش، ایران خیلی بیشتر از گذشته در رقابت های آسیایی و جهانی درخشید
منبع: www.vesalsport.com.